Ercan Tatı’dan Tugay’a 'İzmir’i aldık' tepkisi: 45 gün seçim ofislerinden çıkmadım, hakkım sana haram olsun!

EGEPOSTASI - Buca Belediyesi eski Başkanı Ercan Tatı, NEO Haber’de yayımlanan, Senem Gökdağ’ın sunduğu Manşet programında İzmir gündemini, 10 Kasım anmalarını, siyasette parti değişikliklerini ve belediye başkan adaylarının belirlenme süreçlerini değerlendirdi.

Programda gösterilen Cemil Tugay’a yönelik protesto görüntüleri üzerine konuşan Tatı, “İzmir’i aldık” ifadesine itiraz ederek seçim için verdiği emeği hatırlattı. Tugay’ın söz konusu söyleme açıkça karşı çıkması gerektiğini savunan Tatı; adaylık pazarlıkları, belediyelere yönelik soruşturmalar ve siyasi sorumluluk hakkında da açıklamalarda bulundu.

“İZMİR MAL MI? BENİM OYUMU ALMIŞLAR”

Senem Gökdağ: Cemil Tugay’a 10 Kasım anmasında gösterilen tepkiyi ve “İzmir’i aldık” açıklamasını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Ercan Tatı: Yuhalanırsınız tabii. Ben aslında bugün en son söyleyecektim ama hazır bu sahne varken, Cemil Tugay kendini yuhalatmışken söyleyeyim. Dün değil, öbür gün, yanlış hatırlamıyorsam İzmir il başkanı bir açıklama yaptı: “İzmir’i niye aldık biliyor musunuz?” Aldık! Lütfen, “İzmir’i niye aldık biliyor musunuz?” İzmir’i almışlar!

İzmir mal ya! Benim oyumu almışlar. “Aldık” diyor. Mal muamelesi… “Niye aldık biliyor musunuz?” Ey Cemil Tugay, sen bize bunu söylettin ya! Sen bu iktidara İzmir’e mal muamelesi yaptırdın ya! “Biz İzmir’i niye aldık biliyor musunuz?” dedirttin ya! Eğer benim bir gram emeğim varsa sana haram olsun.

Seçim zamanında 45 gün o seçim ofislerinden çıkmadım. Bir gram emeğim varsa… Sen İzmirliye bir mal muamelesi yapıp bunu söylettin ya, hakkım sana haram olsun. Ne diyeyim başka? Beni dinleyenler benim konuşma şeklimi biliyorlar ama ekranda böyle konuşulmaz, bunun da bilincindeyim. Ama ne diyeyim? Adam çıkmış benim oyuma, benim halkıma mal muamelesi yapıyor. “Niye aldık?” Lan ben mal mıyım, alınayım? İzmir mal mı?

Az önce ne dedik? Mustafa Kemal Atatürk senin boğazında kalır. İzmir mal değil; İzmir senin boğazında kalır. İzmir hem elinde kalır hem boğazında kalır.

Bir kez daha söylüyorum: Yazıklar olsun sana Cemil Tugay. Bize bu lafı söylettin ya… Aile yaşantını bilemem ama bize bu ayıp yeter. Umarım bundan sonra bu işe karar verecek yetkililer, “Anket” falan… Siz de inanmıyorsunuz, biz zaten inanmıyoruz. Gerçekten İzmir’i temsil edebilecek, temsil yeteneği olan insanlara teslim ederler. İnandıkları kişide temsil yeteneği olduğuna inanmıyorlarsa temsil yeteneği olan insanlara teslim ederler. Ama bırakmazlar, sonra da takip ederler. İşte, bıraktığınız zaman böyle olur.

Bizi izleyenlerden bu sözlerim için bir kez daha özür diliyorum ama Cemil Tugay benden bunu hak etti. Zannediyorum pek çok kişinin de tercümanı oldum. Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının anısında yuhalandın. İnsan başını nasıl kaldıracak? Belki o açıklamayı yapan AK Parti yetkilisi de “Ne yaptım?” diye düşünüyordur ama yaptırttı kardeşim.

TUGAY’A ÇAĞRI: “ALSIN MİKROFONLARI, BU SÖYLEMİ KINASIN”

Senem Gökdağ: Tugay’ın kendi özgür iradesiyle belediye başkanlığı yapabileceğine inanıyor musunuz?

Ercan Tatı: “Aldım” diyor zaten. Bu açıklamadan sonra beni mahcup etmek istiyorsa, buraya geleceğini zannetmiyorum; alsın mikrofonları, bu söyleyeni kınasın. “İzmir’i niye aldık biliyor musunuz?” diyeni kınasın. “Sen kimi aldın kardeşim?” desin. Kimi aldın?

Yeni partisinden durmadan talepler geliyorsa onu da açıkla. Çünkü siyaseti temizleyecek olan budur. Ben bu ekranlardan, “Bazı belediye başkanlarının günahına girdiniz” dedim. Adamların, çocukların veya kadınların belediye başkanlığıyla alakası yokken…

Ben isim kullanmadım. Net bir şekilde, “Sen şu kadar parayı getir” dendi, belediye başkanı yapıldı. Onlar da imarda yolsuzluk yaptı, yakalandı. İmarda yolsuzluk yapamayanlara Malatya üzerinden özel kalemler ve teknik ekipler gönderildi. Onlar yolsuzluk yaptı; belediye başkanının haberi yok. Örnek Seferihisar. Böyle… Kendini yeterli bulmuyorsan oraya sahip olma. Kılıçdaroğlu ne dedi? “Siyaset zenginleşme makamı değildir.”

“25 MİLYON METREKARE İNŞAAT ALANI VAR, BİZE NE VERECEKSİN?” İDDİASI

Senem Gökdağ: Aday belirleme sürecine ilişkin ne söylüyorsunuz?

Ercan Tatı: Şu anki yönetimin genel merkezinde söylenilen bir sözü söyleyeyim size. Hem de İzmirli bir ilçe için. Aday olan biri vardı. Deniyor ki: “Orada 25 milyon metrekare inşaat alanı var. Çarpı şu… Bize ne vereceksin?” Çağırsınlar, o zaman kimin olduğunu da söylerim.

Senem Gökdağ: İsmini açıklayacak mısınız?

Ercan Tatı: Şu anda görevde. Ama hiçbir şey olmuyor, AK Parti’ye geçti zaten. İzmir’de rantta en büyük ilçe nedir? En büyük değerler nedir? Rayiçlerde en pahalı ilçe nedir? Düşünün. İstiyorsanız bir örnek daha vereyim: Bir önceki belediye başkanı içeride.

AK Parti’ye geçerseniz pürüpak oluyorsunuz. Söyledik zaten, bir önceki içeride. Ben size daha önce de anlattım, belki unutulmuş olabilir. Tedbirli bir şekilde Yüksek Disiplin Kuruluna sevk edildim. Tedbir zaten hiçbir yere giremezsin demek. Neden olduğunu bilmiyorum. O zaman Cumhuriyet Halk Partisi içerisindeki iktidar şımarıklığı… Burada 29 ilçe kazanmışız ya! Kardeşim, ben Selanik kökenli insanım. Ben çalmayı, çaldırmayı bilmem.

“O ŞARTLARDA BİLE GİTMEDİM, BEN CUMHURİYET HALK FIRKALIYIM DEDİM”

Senem Gökdağ: Siz benzer bir dönemde nasıl bir tutum aldınız?

Ercan Tatı: O zamanın Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım, o zamanın Başbakanı, şimdi Cumhurbaşkanı… “Görüyoruz, partin size kötülük yapıyor. Partimize geçin demiyoruz ama her zaman kapımız açık” dendiğinde, “Ben Cumhuriyet Halk Fırkalıyım ama telefon ettiniz, size teşekkür ederim” dedim.

Partim beni ihraç etmek istiyor, edemedi tabii. Ben bu şartlarda bile gitmedim. Hakkımda bilmem kaç yıl istendi. Ayağımda çamur yoktu, ben koşa koşa savcılığa ifade verdim.

Eğer siyaseti gelir için yapıyorsanız, rant için yapıyorsanız ki durum o… Mutlaka aralarında düzgün insanlar var. Fakat buna çanak tutan da bir önceki yönetimdir. Bu, belediye başkanlığı için geçerli. Artık “Mış mış” değil; alın iddianameleri okuyun, hepsi çıkıyor. Gösterilen milletvekillerinin de hâlini görüyorsunuz.

5393’e çok iyi çalışmışlar. İhale kanununa çok iyi çalışmışlar. Kılıfları hazırlamışlar, bir şey olmamış.

“BUGÜN ADİL SİYASET YAPILMIYOR”

Senem Gökdağ: Bugünkü siyaset anlayışını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Ercan Tatı: Hele bugün adil siyaset yapılmıyor. Siyaseti nerede yapıyorsunuz? İktidar mı yapıyor siyaseti? İktidar, “Acaba bu listede benim de adım çıkacak mı?” diye bakıyor. Muhalefet mi yapıyor? Muhalefet, “Acaba benim de adım var mıdır?” diyor veya “Söylesem başıma bir şey gelir” diyor.

Kim siyaset yapıyor? Bana göre, hiç kimse kusura bakmasın, siyaset yapanların yüzde 60’ının ayağında çamur var. Temiz hikâye yok.

Senem Gökdağ: Parti değişikliği tartışmaları yaşayan belediye başkanları bu koşullarda ne üretebilir?

Ercan Tatı: Bundan sonrası için de aynı şey geçerli. Yakın çevremizden konuşursak Cemil Tugay; Özlem, Afyon… Ne üretebilir? Sen almışsın, “Buyur” demişsin… Tekirdağ’daki olayı da duydum. Önce “Beni yazmayın” demiş, sonra yazılmış. Zaten yazılmış değil mi? Ama onun zaten meyli varmış. Gerçi onu oraya atayanların da bunu düşünecek hâli yok. Ekrana çıkıp “Ellerim kırılsaydı, Allah belasını versin…” Siyaset öyle değil.

“BANA CEMİL TUGAY’IN ÇIKTIĞI BİR TANE ANKET GÖSTERSİNLER”

Senem Gökdağ: Yaşananları CHP’nin kazandığı ivmeye mi, Özgür Özel’in kararlarına mı bağlıyorsunuz?

Ercan Tatı: Özgür Özel’in hatalı kararlarına. Bir ekip kurdu. Özgür Özel tek başına değil, yanında bir iki arkadaşıyla başka bir âlemde.

Anketler… Ben şimdi bunları anlatanın ismini veririm ama biraz daha bekliyorum. Çünkü bu arkadaşlar şu anda resmî olarak İzmir’de belediyelerde görevli. O anketleri görenler… Bana bir tane Cemil Tugay göstersinler. Bir tane göstersinler. Gerçek söylerlerse Buca’da da bir tane Görkem’i göstersinler. Konak’ta bu arkadaşı göstersinler. Helil’i göstersinler. Karabağlar… Nereden çıktılar bunlar?

Yukarıda pazarlıklarla bunlar ön plana çıktı. Pazarlıkta eli kuvvetli olan atandı. Daha sonra da pazarlık konusu neyse artık, onun karşılığını çıkarmak için suçlar işlendi. Buraya kadar geldik. Yanında kurular da gitti.

Belediye başkanı olarak demiyorum. Az önce bir ilçe örneği verdim; haberi yok ama yanındakiler götürdü. Ama yanındaki memuru da götürüyorsunuz, hak edişi imzalayan insanları da götürüyorsunuz. Hepsinin ailesi var, çoluğu var, çocuğu var. Böyle bir günde bunları anlatmak… Bir kere baş önde değil, baş kalkmalıydı.

BAŞDAŞ’A ÜSLUP ELEŞTİRİSİ: “BİR GÜN GEL, ÇAYIMI İÇ DESE O KADIN SUSAR”

Senem Gökdağ: Anmada AK Parti Konak İlçe Başkanı Sait Başdaş ile bir vatandaş arasında yaşanan tartışmada siyasetçinin tavrı ne olmalıydı?

Ercan Tatı: Herkes haddini bilsin. “Olur mu ablacığım, Cumhuriyet’i, Mustafa Kemal Atatürk’ü anmak bizim de hakkımız değil mi? Bir gün gel, çayımı, kahvemi iç. Önce kendimi, daha sonra partiyi sana anlatayım” desen o kadın susar. “Yanılmışsın, sen haklısın” dersin.

Üslup diye bir şey kalmadı. Siz yıllarca yaptığınız siyasette Mustafa Kemal Atatürk ilke ve inkılaplarının ve Cumhuriyet değerlerinin karşısında siyaset yaparsanız… Hele İzmir’de! İzmir’i mal olarak satın almanız bu insanları susturmaz, susturamaz.

Ama “Aldım” diyor; bak, “Mal muamelesi yaptım” diyor. Siyaset çok uzun bir maraton ama siyasette önce dinlemek lazım. Dediğim gibi, makul bir seviyede o insanlarla konuşsalardı belki burada haber konusu olmazdı. Senin bir üstün “Biz İzmir’i aldık, niye aldık biliyor musunuz?” derse halk da onu orada sorar.

Siyaset bu değil. Siyaseti yapan üst düzeydekiler tutkal vazifesi görür. İnsanları bir arada tutma sanatıdır. Siyaset ideoloji ve ilke sanatıdır. İdeolojine, ilkene uygun bir yaşantın olacak.

“BİZ ARTIK CUMHURİYET’İZ”

Senem Gökdağ: Geçen haftaki çağrınızın ardından Buca’daki 10 Kasım anması nasıldı?

Ercan Tatı: Bugün iyiyim, moralim iyi. Bugünü bir 28 Ekim’e benzetmedik. Her zaman toplandığımız Çevik Bir Meydanı’ndaydık. Çok güzeldi. Ben saat 7’de evden çıktım, insanlar 7’de oradaydı.

Olması gereken bazı sivil toplum örgütleri yoktu ama ona bakmıyorum. Orada halk vardı. Mustafa Kemal’ine, 88 yıl sonra da “Biz buradayız Paşam” dedi. Yaşlısı, genci… Geçen hafta bir söz söyledim: Biz Cumhuriyet çocuğu değiliz, biz artık Cumhuriyet’iz. Orada yaşlılar vardı, bizim gibiler vardı, gençler vardı ve herkes bir oldu. Hele o siren sesinde… Yıllardan beri hep gözlerim yaşarır, inanın kendimi zor tuttum. Katılan, bana bu duyguları yaşatan tüm hemşehrilerime teşekkür ediyorum.

Tabii her şey bizim yaşadığımız gibi olmamış. Başta “Maalesef” dedim ama geri alıyorum. İl anmalarında yaşananlar için “İyi ki” diyorum.

Benim için klasiktir: 29 Ekim, 10 Kasım, 24 Kasım Öğretmenler Günü, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos, 9 Eylül… Devamlı o meydanda olur, sonra “Arkadaşlar, hadi ben kahveye gidiyorum” derim. O kahveye otururuz, gevreklerimizi alırız, çayımızı söyleriz. Bugün de saymadım ama hesabı öderken kaç kişi olduğunu kafamda hesapladım. Sağ olsun arkadaşlar bırakmadı. Törenden sonra orada oturduk ve şunu söyledim: “Ne mutlu bize! Kaybetmediğimiz bir liderimiz var.” Hâlâ bizi bir arada topluyor.

Geçen hafta da söyledik; ümmetten millet yapmış, bizi yaratmış. Biz de bu millete, Cumhuriyet’e sahip çıkacağız. Yıllardır yaşadıklarımızdan sonra “Acaba bir 10 yıl daha yaşasaydı?” diyorum. Bugün de onu düşündüm. Acaba yaşasaydı ne değişiklikler olurdu?

Savaş bitmiş, dünya ile barışık. İngilizlerle… En büyük sözünü biliyorsunuz, Ruslara sakın sırtınızı dönmeyin diyor. O zamanki Almanlarla iş birliğinde acaba bizi İkinci Dünya Savaşı’na sokar mıydı? Birinci Dünya Savaşı’nda müttefiklerimiz mağlup oldu, biz de mağlup sayıldık. İkinci Dünya Savaşı’nda galip gelenlerin ekonomileri hızlandı. Acaba yaşasaydı bizi İkinci Dünya Savaşı’na sokar, bizim ekonomimiz de dünya ekonomisi içinde olur muydu? En azından, net konuşmak gerekirse temizlenmesi gereken bazı düşünceler biraz daha temizlenir miydi?

Bugün orada oturuyorum, kaç çay içtim bilmiyorum. Bir çay geliyor, bir kahve geliyor, biri bir şey söylüyor. Toplum psikolojisi böyledir; kimse sesini çıkarmaz ama siz inandığınızı anlatmaya başlayınca, Mustafa Kemal Atatürk için o samimiyetle konuşunca onlar da düşüncelerini anlatma ihtiyacı hissediyor. “Arkadaşlar lütfen oturun” diyorum ama konuşmak isteyen ayağa kalkıyor, anlatıyor. Güzel bir ortamdı.

“MUSTAFA KEMAL’İN ADI SİZE BÜYÜK GELİR”

Senem Gökdağ: Atatürk, Türk kimliği ve “Mustafa Kemal’in askerleriyiz” sözü çevresindeki tartışmalara ne diyorsunuz?

Ercan Tatı: Şovmenlik… Şimdiye kadar saygı duyduğumuz sanatçılar da var. Daha önce üçlü bir müzik grubu arasında “Heykeller” falan… Bugün Haluk Bilginer olsun, diğer sanatçılar olsun, biz burada program yapıyorsak Mustafa Kemal Atatürk sayesinde yapıyoruz. Bir tanesi de “Cumhuriyet’in ne hayrını gördük?” demişti. Bunu söylerken sen Cumhuriyet’in milletvekilisin.

Bizim yetiştiğimiz ortamda hiç kimse böyle bir şey söyleyemezdi. Son 30 yılda ülke bir karakter değiştirdi herhâlde. Bunun adı özgürlük değil. Bu ülkede yazarlar yazmadıkları, yazmayı düşündükleri eserler için içeri alındı. Sen kalkıyorsun milyonların önünde bunları söylüyorsun. O kanallar dünyaya da hitap ediyor.

Siz başaramazsınız. Bir gün gelir, döner. O çocukların bir gün idare edeceğine eminim. Ama siz Mustafa Kemal Atatürk’ü ağzınıza alarak, ona inanan kitleleri karşınıza alarak şov yapıyorsanız Mustafa Kemal’in adı size büyük gelir. Zaten küçüksünüz, daha da küçülürsünüz.

Mustafa Kemal Atatürk birilerine yaranmak için kullanılacak bir özne değildir. Biz Mustafa Kemal Atatürk derken sadece şahsından bahsetmiyoruz. Bir düşünceden, bir fikir adamından, bir strateji uzmanından, bir strateji dehasından bahsediyoruz. Bir kameraman alıp mevcut güce yaranacağım diye Mustafa Kemal Atatürk’e küfür etmek… Bir zamanlar bir gençlik kolları başkanı vardı, Atatürk’ün annesi hakkında bir şeyler söylemişti. “Bunu uçururlar” dedim, herhâlde milletvekili yapmışlardır. Ama bunlar gelip geçer. O sanatçı için de aynı şey geçerli.

Türk kimliği meselesinin de adı üzerinde, başka açıklamaya gerek yok.

“GÜCÜN DİLİ OLURSANIZ DİZİ TEKLİFİ DE ALIRSINIZ”

Senem Gökdağ: Sanatçıların bu tür çıkışlarını neye bağlıyorsunuz?

Ercan Tatı: Kendimce cevap veriyorum; ne kanalı bağlıyor ne başka bir şeyi. Ekonomi çok kötü. Bir sanatçı ne yapar? Sanatını icra eder. Şarkıcıysa, türkücüyse şarkılarını, türkülerini söyler. Film oyuncusuysa filmini çevirir. Dizi çeviriyorsa o dizilerin, filmlerin gösterilmesi lazım. Bu da şu anda kimin elinde? Mustafa Kemal Atatürk’e küfür etmenin moda olduğu bir zamanda “Acaba ben bunu yaparak…” diye düşünüyorlar.

Tamer Karadağlı… Ben de o diziden başka bir yerde oynarken görmedim. Esprili olarak “Türk ailesi” diyorduk ama Türk ailesi aslında öyle değildir. Türk erkeği eşiyle uyum sağlayan insandır, orada espri olarak yapıldı. Peki bulunduğu makama nasıl geldi? Bazılarının söyleyemediğini onun adına söylerseniz mükâfatlandırılırsınız.

Bizim mükâfatımız nedir? Bugün yaşadığımızdır. Geçen hafta burada dile getirdik, orada 300-500 kişi toplandı diye seviniyoruz. Onlar ekonomik olarak düşünüyor. Gücün söyleyemediğini söyleyip onun dili olursanız dizi teklifi de alırsınız, sahne teklifi de alırsınız. Devlet sanatçısı olursunuz, devletten ömür boyu maaş alırsınız, kırmızı pasaport alırsınız.

Leman Sam’a Buca’da konser verdirmiştim. Aslında kendinizi sanatçı olarak kabul ettirseniz… Metin Akpınar’ın, Zeki Alasya’nın, Levent Kırca’nın yıllar önce yaptıkları bugün tekrar tekrar gösteriliyor.

LEVENT KIRCA’DAN AKLINDA KALAN SÖZ: “MASA BENİM SAHNEMDİR”

Senem Gökdağ: Levent Kırca ile nasıl anılarınız var?

Ercan Tatı: Levent Kırca, “Ercancığım, içki içerken masada oturmak istediğim en mükemmel insanlardan bir tanesisin” derdi. Ben hiç içmiyorum. Benimkini de o içiyordu, ben meze yiyordum.

Ona “Nasıl yapıyorsun?” diye sorardım. Elbette yazılıyordu, Oya Başar da toparlıyordu ama bazen gülmekten yıkıldığınızda aslında espriye değil, esprinin gerçekliğine yıkılıyorsunuz. “Spontane aklıma geliyor, çünkü ben yaşıyorum. Bir siyasetçiyi mizah ederken onu yaşıyorum. Pazarcıyı, sağlıkçıyı mizah ederken yaşıyorum” derdi.

Evde de bana kızıyorlar, hiç dizi izlemiyorum. Hangi kanalı izleyeceğim? Haberlerin hepsi yalan. Yurt dışından bir şeyler öğrenmeye çalışıyorum. Yeni bir oyuncu doktoru oynuyor ama hiç gözlemlememiş. Avukatı oynayacaksan git bir mahkeme dinle.

Levent Kırca, “Ben espriyi espri olsun diye yapmam, esprinin altında bir imza vardır. Kaç kere çağrıldım, yargılandım” derdi. Buca bir üniversite kenti ama ben gelinceye kadar bir kongre ve tiyatro sahnesi yoktu. Ona “Çok istiyorum ama kışın seni çıkaracak yerim yok” dedim. Geçen hafta Suavi’yle ilgili de konuşmuştuk. Unutamadığım bir söz söyledi: “İki tane boş masa yok mu? Koy, sırala. Masa benim sahnemdir.” “Tuvaletiniz var mı?” diye de sordu. Sanatçı, “Ben sahne satmıyorum, sanatımı satıyorum” diyor.

Senem Gökdağ: Oyunculukta rolün hakkını vermek için gözlem yapmak da gerekiyor.

Ercan Tatı: Gençliğimizin yılları… Aynı sanatçı Dustin Hoffman’ın Zoraki Kahraman filmine bakar mısınız? Benim gibi onun da alkolle alakası yok ama bir alkolik nasıl oynanır? Muhteşem bir filmdir. Hakkını vereceksiniz.

“Bir yere geleyim diye Cumhuriyet’i kötüleyeyim, Mustafa Kemal Atatürk’ü kötüleyeyim, sonra rol kapayım…” O rolde bir sahnelik çıkarsın. Burada Levent Kırcalar, Suaviler, Volkan Konaklar, Zülfü Livaneliler anlatılır. Bu insanlar para için değil, sanat için yapıyor. Bu insanlar şarkıcı değil; şarkıcılık başka, bunlar sanatçı. Sanatını da kişiliğini de yaşadığın ülkenin ilkeli duruşuna bağlarsan burada Levent Kırcalar, Suaviler, Volkan Konaklar, Zülfü Livaneliler anlatılır. Burası Türkiye Cumhuriyeti. Haluk Bilginer için de yazık oldu.

“10 KASIM’DA İNSAN KENDİSİNE ‘CUMHURİYET İÇİN NE YAPTIM?’ DEMELİ”

Senem Gökdağ: Sizin için 10 Kasım ne ifade ediyor?

Ercan Tatı: 10 Kasım sadece saat 9’u 5 geçe bir dakikalık siren değildir. 10 Kasımlar, unutulmaması gereken bir liderin bıraktığı eserin bir kez daha anılmasıdır. Bir kere üzülme günü değildir.

“Ben ne yaptım? Ailem için, ilçem için, ilim için, ülkem için, Cumhuriyet için ne yaptım?” İnsanlar bunu düşünmeli. Yoksa “Cumhuriyet’in ne hayrını gördük?” diyen rahmetliden farkınız olmaz.

Cumhuriyet’in bir nimet olduğunun farkına varmak lazım. Cumhuriyet bir yaşam şeklidir. Mustafa Kemal Atatürk’ün bize bıraktığı karakter bir yaşam şeklidir. Mustafa Kemal karakteri nedir? İnattır, inadına inandığını yapmaktır ve inançtır.

Size okuduklarımdan iki şey anlatayım. Her şey bitmiş; İnönü çekimser, Mustafa Kemal Atatürk atılgan. İtalyanlar Marmaris’in etrafına zırhlılarını çekmişler. İsmet İnönü geliyor, “Paşam, büyükelçi geliyor. Marmaris’te birkaç koy istiyor, verelim gitsin” diyor. O zaman yerlere şimdiki gibi bakılmıyor, kullanılmayan koylar. Kılıç Ali’den okudum. “Gelsin bakalım” diyor. Konu Marmaris’e gelince “Bir dakika” diyor, içeri gidip çizmelerini giyiyor. “Söyle bakalım” diyor. Altı saatte İtalyan zırhlıları oradan uzaklaşıyor.

Hepimizin içinin kan ağladığı Kubilay olayı… Hemen oranın bombalanmasını istiyor ama bombalamamışlar.

Başka bir olayda Cumhuriyet kurulmuş, Başbakan İsmet İnönü Rusya’ya gidiyor. Tren yoluyla Sofya’ya geliyor, konsoloslukta bir gün konaklayıp devam edecek. Sabaha karşı konsolosluğun etrafı Bulgar çetelerince çevriliyor, ateş ediliyor, İnönü’nün kellesi isteniyor. Yine Mustafa Kemal’e gidiliyor. “Öyle mi?” diyor, telgraf, telefon odasına giriyor. 43 dakika sonra çıkıyor, kimse ne olduğunu bilmiyor. Yavuz Zırhlısı Gölcük’ten kalkıyor, Varna açıklarında 48 pare top atıyor. Bulgar yetkililer devlet töreniyle İsmet İnönü’yü zırhlıya teslim ediyorlar.

Bu duruştur. “Onu mu yapayım, bunu mu yapayım?” değil. Adamın kimsenin düşüncesine ihtiyacı yokmuş, bunu kabul edelim.

“EĞİTİM, TARIM VE DEVLET YATIRIMLARI BÜTÇEDEN DAHA FAZLA PAY ALMALI”

Senem Gökdağ: Siyasetin çözüm üretmesi için hangi alanlar öncelikli olmalı?

Ercan Tatı: “Ülkenin iktidarına talibim” diyorsun. Gelir ortada. Bir pasta düşün; o pastayı bölersin. Tarıma şu kadar, eğitime şu kadar, askere şu kadar… Benim inancıma göre devletin güçlü olması gerekir. Devletin birimlerinin güçlenmesi gerekir. Şu anda en büyük ihtiyaç eğitim ve tarım. Devlet yatırımları, eğitim yatırımları, tarım yatırımları en azından bütçenin yüzde 60-70’ini almalı derim. Benim düşüncem bu: Eğitim, tarım ve devlet. Üretim… Benim temsil edeceğim hükûmet bu paylaşımı böyle yapmalı.

Ben pazar dolaşmayı çok severim. Mısırlara, bizim deyimimizle darıya bakın; hepsi aynı, standart. Hibrit tohum. Sadece o mu? Domatesin fiyatı 10 liradan 100 liraya kadar değişiyor. Bu kadar uçurum olur mu? 10 liralık domatesi alıyorsun, içinde ağaç kütüğü gibi bir şey var.

Siyaset önce bir temizleme sanatıdır. Ben 10 yıl il genel meclis üyeliği yaptım, yarı milletvekilliği gibi bir şeydir. Arkadaşlara “Eğitim ve tarım” diye anlatıyorum. Okulların yenilenmesi lazım. Mesela yedi dersliğe bir hademe koymamız lazım.

Tarımda Bayındır’ın çiftçisine bakıyoruz; soğan para etmiyor. Ona soğan ektirirken öbürüne başka bir şey ektirmek lazım. Nasıl yapacaksınız? Önce İzmir’in tarım haritasını çıkaracaksınız. Toprak tahlili laboratuvarları kuracaksınız. Kurduk. İzmir’in tarımını bir yere kadar getirdik ama tarım devamlılık gerektirir. İzmir’in zeytinine organik sertifikası aldık, yedi zeytinyağı fabrikası yaptık. Bunu hükûmetin yapması lazım. Benim temsil edeceğim hükûmet tarımı ayağa kaldıracak, eğitimi ayağa kaldıracak.

“MUZU KOYU RENKLİ POŞETE KOYDUM, LÜKS OLDU”

Senem Gökdağ: Pazardaki fiyatlar vatandaşın hayatına nasıl yansıyor?

Ercan Tatı: Pazar günü pazara gittim. Herkes tanıdık. Bir hastamız var, muz almak zorundayım. Muzu koyu renkli poşetin içine koydum. Lüks oldu.

Cumhuriyet Halk Partisi önümüzdeki dönemde devletin nasıl yönetileceği konusunda… Ben sıradan bir eski yerel yöneticiyim. Benim düşünceme göre eğitime, tarıma, daha sonra millî değerlere bütçede daha fazla pay ayırarak, iki dönemlik, beş ve on yıllık bir kalkınma planı içinde kaybettiklerimizi az da olsa yerine koyma mücadelesi veririz.

Yoksa biz hâlâ domates yerken “Niye domates tadında değil?”, mısıra bakarken “Bu ne?” diye sorarız. Her gün hastanelerde yeni bir kanser türü çıkıyor. İspanya’nın şekerini konuşuyoruz.

KARLOVY VARY’DEKİ ATATÜRK ANISI: “O KOLTUĞA TEK TEK OTURUP FOTOĞRAF ÇEKTİRDİLER”

Senem Gökdağ: Yurt dışında Atatürk’le ilgili yaşadığınız bir anıyı paylaşmak istediniz.

Ercan Tatı: Yer Çek Cumhuriyeti. Prag, Karlovy Vary… Bizim Balçova gibi kaplıcalar bölgesi. Çok sevimli. Prag zaten Hitler’in bile kıyamadığı bir yer; bir mantar tabancası bile sıkmamış çünkü daha büyük hayalleri var, orayı alıp başkent yapacak. Karlovy Vary’de her taraf çam ağacı, üç dört çeşit sıcak su kaynıyor. Gerçekten cennet. Orada pek çok evi bizim Deli Petro dediğimiz, Rusların hayran olduğu Petro tasarlamış, yapmış. Yüz, iki yüz yıla varan oteller var. Kaplıcalar bölgesi o zaman da çok değerliymiş, hâlâ öyle.

Mustafa Kemal Atatürk Cumhuriyet’ten sonra yurt dışına çıkmamış ama öncesinde, özellikle Almanya’ya gidip gelmiş, orada konaklıyormuş. Sabit bir oteli var. Bir seferinde Berlin’deki bir toplantıdan, o zamanın padişahıyla dönüyor. “Ben birkaç gün sıcak sulardan faydalanayım, siz dönün, ben daha sonra gelirim” diyor.

Orada kaldığı otelde hep aynı masa, aynı sandalye… Bizim burada programda oturduğumuz gibi. Aynı oda, yemekler belli. Atatürk’ün zaten yemek konusunda çok fazla isteği yok. Enginarı da yiyememiş.

Benim profesyonel tur rehberi bir arkadaşım var, eski asker. Onlarla gidince bunlar daha anlamlı oluyor. Bana “Bak, Mustafa Kemal Atatürk’ün masası duruyor, kullanılıyor; hep orada oturmuş” dedi. Kaldığı oda da kullanılıyor. Orada konakladığı da yazıyor. Beni o masaya oturttular, yemeği yiyemedim. Millet bana bakıyor, bir de yaklaşık 20 kişilik Çinli turist kafilesi var, fotoğrafımı çekiyorlar. Biz ailece gitmiştik.

“Ben kalkayım, şurada yiyeyim” dedim. Çünkü insanlar beni değil, orayı çekmek istiyor. Sonra Çinliler benimle fotoğraf çektirmeye çalıştı. Ben kalktıktan sonra her biri tek tek o koltuğa oturup fotoğraf çektirdi. “Mustafa Kemal, Mustafa Kemal…” Çinli turist, Atatürk’ün oturduğu sandalyeye oturmak için dakikalarca bekledi, hepsi birer anı fotoğrafı çektirdi. Sen hâlâ “Türk mü, Türkiyeli mi, Mustafa Kemal mi…” diye tartışıyorsun.

“BİLEN KONUŞSUN, BİLMEYEN SAYGI DUYSUN”

Senem Gökdağ: Atatürk’ü anlatırken nasıl bir yaklaşım gerekli?

Ercan Tatı: Burada bir kere de söylemiştik; herkes anlatmasın. Mustafa Kemal Atatürk’ü gerçekten anlayanlar, hakkında okuyanlar gelsin, bize anlatsın. “Elinde bir şeyle karga kovalamış…” O çizgi film, başka bir şey. Yıkamayan her şey güçlendirir. Bilen konuşsun, bilen anlasın. Bilmeyen saygı duysun, saygıya devam etsin.

Senem Gökdağ: 10 Kasım’a ortak sınav konulmasıyla ilgili tartışmaya ne diyorsunuz?

Ercan Tatı: Acaba buna Millî Eğitim Bakanı mı karar verdi? Yoksa bize göre cemaat ve tarikat dediğimiz ama Millî Eğitim Bakanı’na göre sivil toplum örgütü olanlar mı bunun olmasını istedi? Ben de çok kaşınıyorum, değil mi? Bir kez daha kendimizi ifade etme şansı verdiğiniz için teşekkür ederim.

“CHP DENİLDİĞİNDE AMBLEMİ GEÇİN, UMUT GELMESİ LAZIM”

Senem Gökdağ: Son olarak CHP’nin nasıl bir yol izlemesi gerektiğini düşünüyorsunuz?

Ercan Tatı: Mustafa Kemal Atatürk denildiğinde fikirler, fikirler birliği gelmesi lazım. Bundan sonra Cumhuriyet Halk Partisi denildiğinde de arkadaşlar amblemi geçin, umut gelmesi lazım.

Cumhuriyet Halk Partisi bir an önce eğitim, tarım, millîleşme üzerine programlarını ortaya koymalı. Biz nasıl büyüdük? “Umudumuz Ecevit.” Şimdi “Umudumuz CHP.” Anlatmamız lazım: “Kardeşim, bize oy verirsen millî eğitimdeki şu 30 yıllık, hatta 1980’den sonraki 40 yıllık erimişliği dünya standartlarına getireceğiz. Tarımı ayağa kaldıracağız. Kendi tohumlarımızı kazanacağız.”

Bugün televizyonlarda siz de program yapmışsınızdır; üzümün kilosu 10 lira, alan yok. Onu devlet alacak, TARİŞ alacak, 20 liraya alacak. Siz oluk oluk dışarıya para kaçıracağınıza üzümcüye verin. 10 liralık ürünü 20 liraya alın. FİSKOBİRLİK’e verin, elindeki fındığı alın. İncire verin. Tarımda büyük reform lazım.

Millî eğitimde, tarımda… Tarımda eğitim alırsanız… Zaten bunlar yeter.

Ne mutlu Türk’üm diyene. Lütfen, rahatsız olanlar olabilir. Bugünün son noktası budur.