Atila Sertel'den Cemil Tugay'a veryansın: 'Dün sövdüğüne bugün övgü düzüyor'

EGE POSTASI - İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay'ın 7 Ekim'de AK Parti Genel Merkezi'nde düzenlenecek Grup Toplantısı'nda Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın takacağı rozetle AK Parti'ye katılacak olmasının yankıları sürüyor. Tugay'a bir tepki de CHP eski İzmir Milletvekili Atila Sertel'den geldi.

Açıklamasında parti değiştirme kararlarının gerekçesinin açıkça ortaya konulması gerektiğini belirten Sertel, halkın oyuyla kazanılan makamların başka bir partiye taşınmasına tepki gösterdi.

“DÖNEK”, “FIRILDAK” TEPKİSİ

Sertel, siyasi geçişlerin seçmen ve parti tabanında nasıl karşılık bulduğuna ilişkin değerlendirmelerde bulunarak şu ifadeleri kullandı:

“İnsan düşüncesini değiştirebilir. Yanıldığını anlayabilir, partisinin ilkelerinden uzaklaştığını görebilir. Gerekçesini açıkça anlatır, bedelini de göze alır.
Halkın kendisine verdiği makamı sırtlayıp başka partiye gidenlere halk iyi gözle bakmaz.
Halk ne der? Halkın hepsi aynı şeyi söylemez. Ama çıkar uğruna yapılan geçişlere dilimizde hazır karşılıklar vardır:
“Dün sövdüğüne bugün övgü düzüyor.”
“Rüzgar nereden eserse oraya dönüyor.”
“Köprüyü geçene kadar…”
“Dönek!”
“Fırıldak!””

Seçmenin de bu noktada hesap soracağını belirten Sertel, siyasi transferlerin yalnızca parti değiştiren kişiyi değil, eski ve yeni partisindeki tabanı da etkilediğini belirterek şunları söyledi:

“En ağır kırgınlık, çoğu zaman aynı sofrayı paylaşanlarda olur. Çünkü kaybedilen yalnızca bir üye değildir. Birlikte verilen mücadeleye duyulan güven de yaralanır.
Transfer olduğu partidekiler ne der?
Kimi alkışlar, kimi yıllardır verdiği emeği düşünür:
‘Biz burada yıllardır çalışıyoruz.
Dün bize karşı olan, bugün başköşeye oturdu.’
Bir başkası da içinden sorar:
‘Onları bırakan, yarın bizi neden bırakmasın?

“İNANÇ MI ÇIKAR MI?”

Dünün sözleri, bugünün davranışları ve karşılığında elde edilenler yan yana konur. Törenler biter, rozetler solar, koltuklar el değiştirir. Geriye bir soru kalır:

“İnancı için mi yer değiştirdi, çıkarı için mi?"

“ÖZGÜR ÖZEL'İ DE HEDEF ALDI

Sertel, Cemil Tugay'ın adaylık sürecinde kendisine destek veren ve kefil olduğunu açıklayan isimlerin de sorumluluğu bulunduğunu savundu ve “Önseçim yapmadan, nesnel ölçütleri ve liyakati gözetmeden aday belirleyen, halkın önüne çıkıp ‘Ben kefilim’ diyen liderin sorumluluğu yok mudur?” diyerek CHP Genel Başkanı Özgür Özel'i de hedef aldı.

Sertel, “Seçmen yalnızca adaya oy vermedi. Onu aday yapanların değerlendirmesine, meydanlarda verilen kefalete de güvendi. Şimdi o güvenin hesabını soruyor” ifadelerini kullandı.

Sertel, Tugay'ın adaylığına ilişkin geçmişte verilen “kefalet” mesajlarına da gönderme yaparak şu değerlendirmelerde bulundu:
“Özeleştiri yapar mı?
Hayır…
Toplumdan özür diler mi?
Bekle ki göresin…
Seçmenin kırgınlığını, parti emekçisinin alın terini, kendi kefaletinin sorumluluğunu konuşmak yerine ‘lüzumsuz’ der, geçer.
Oysa o makam için kapı kapı dolaşanların emeği lüzumsuz değildi.
Sandığa gidip oy verenlerin iradesi lüzumsuz değildi.
Meydanlarda verilen sözler de lüzumsuz değildi.
Kefalet, yalnızca oy isterken söylenecek bir söz müdür?
Adayınıza kefil olurken sorumluluk alıyorsanız, seçmeni yarı yolda bıraktığında da hesap vermek zorundasınız. Halkın oyunu başka partiye taşıyan kadar, ona kefil olup sonra halkın sorusunu lüzumsuz bulan da eleştiriden payını alır, almalıdır.”

SİYASETTE DÖNEKLİĞE KİM NE DER? İnsan düşüncesini değiştirebilir. Yanıldığını anlayabilir, partisinin ilkelerinden uzaklaştığını görebilir. Gerekçesini açıkça anlatır, bedelini de göze alır. Halkın kendisine verdiği makamı sırtlayıp başka partiye gidenlere halk iyi gözle bakmaz. Çünkü dün mahkum ettiği siyasi fikre, partiye bugün kendisine sağlanan imkanlar karşılığında övgüler düzüyorsa, orada sorgulanması gereken, düşüncesinden önce çıkarıdır. Ünlü filozoflar ne der? Burada yazdıklarım doğrudan alıntı değil; filozofların düşüncelerinden hareketle yapılmış yorumlardır. Aristoteles, erdemi insanın karakterinde ve davranışlarında arar. Onun düşüncesinden hareketle soralım: “Bu değişiklik dürüst bir muhasebenin mi, kişisel kazanç hesabının mı sonucudur?” Filozof Kant, ahlaki davranışı çıkarla değil, ödevle ilişkilendirir. Dün yanlış dediğine bugün kendisine yarar sağladığı için doğru diyen kişinin ahlaki gerekçesi sorgulanır. Machiavelli, siyasette gücü kazanmanın ve korumanın hesabını ele alır. Böyle bir geçiş siyasi başarı sağlayabilir. Ancak başarı kazanmak, ahlaken haklı olmakla aynı şey değildir. Halk ne der? Halkın hepsi aynı şeyi söylemez. Ama çıkar uğruna yapılan geçişlere dilimizde hazır karşılıklar vardır: “Dün sövdüğüne bugün övgü düzüyor.” “Rüzgar nereden eserse oraya dönüyor.” “Köprüyü geçene kadar…” “Dönek!” “Fırıldak!” Seçmen de sorar: “Ben sana oyumu, karşı çıktığım partiye katılasın diye mi verdim?” Ve ekler: “Oyum sana haram olsun!” Eski partisindekiler ne der? “Birlikte çalıştık, kapı kapı dolaştık, seçilmesi için emek verdik. Bizim emeğimizle kazandığı makamı başka partiye taşıdı.” En ağır kırgınlık, çoğu zaman aynı sofrayı paylaşanlarda olur. Çünkü kaybedilen yalnızca bir üye değildir. Birlikte verilen mücadeleye duyulan güven de yaralanır. Transfer olduğu partidekiler ne der? Kimi alkışlar, kimi yıllardır verdiği emeği düşünür: “Biz burada yıllardır çalışıyoruz. Dün bize karşı olan, bugün başköşeye oturdu.” Bir başkası da içinden sorar: “Onları bırakan, yarın bizi neden bırakmasın?” Tarih ne der? Tarih her parti değiştirene aynı hükmü vermez. Baskıya karşı ilkesini savunmak için ayrılanla, ikbal uğruna saf değiştirenin hikayesi farklıdır. Dünün sözleri, bugünün davranışları ve karşılığında elde edilenler yan yana konur. Törenler biter, rozetler solar, koltuklar el değiştirir. Geriye bir soru kalır: İnancı için mi yer değiştirdi, çıkarı için mi? Peki, onu aday yapan lider ne der? Önseçim yapmadan, nesnel ölçütleri ve liyakati gözetmeden aday belirleyen, halkın önüne çıkıp “Ben kefilim” diyen liderin sorumluluğu yok mudur? Seçmen yalnızca adaya oy vermedi. Onu aday yapanların değerlendirmesine, meydanlarda verilen kefalete de güvendi. Şimdi o güvenin hesabını soruyor. Karşısına şu yanıt çıkıyor: “Değerlendirme yapmayı lüzumsuz bir alana, lüzumsuz önem atfetmek olarak değerlendiriyorum.” Özeleştiri yapar mı? Hayır… Toplumdan özür diler mi? Bekle ki göresin… Seçmenin kırgınlığını, parti emekçisinin alın terini, kendi kefaletinin sorumluluğunu konuşmak yerine “lüzumsuz” der, geçer. Oysa o makam için kapı kapı dolaşanların emeği lüzumsuz değildi. Sandığa gidip oy verenlerin iradesi lüzumsuz değildi. Meydanlarda verilen sözler de lüzumsuz değildi. Kefalet, yalnızca oy isterken söylenecek bir söz müdür? Adayınıza kefil olurken sorumluluk alıyorsanız, seçmeni yarı yolda bıraktığında da hesap vermek zorundasınız. Halkın oyunu başka partiye taşıyan kadar, ona kefil olup sonra halkın sorusunu lüzumsuz bulan da eleştiriden payını alır, almalıdır.

— Atila Sertel (@AtillaSertell) October 5, 2026